Geloven is...

Het persoonlijke verhaal

van Frits en Harm

Zelfs in de winter van een mensenleven kan God grote dingen doen en een levensweg drastisch veranderen. Dat bidden voor onze buurt werkelijk levensveranderend kan zijn voor onze naasten, hiervan getuigt het verhaal van Frits en Harm.

 

In een gemeente die voor het leeuwendeel bestaat uit jonge gezinnen is Frits een opvallende verschijning. Hij haalt de gemiddelde leeftijd van De Rankers in Leidsche Rijn flink omhoog. Nog opvallender is het verhaal over hoe hij na een lang leven zonder God toch tot geloof is gekomen.

 

Ruwe bolster

“Wij liepen vaak samen met onze honden”, vertelt Harm over hoe het begon. Terwijl Frits zichzelf introduceert als ‘een ruwe man’, verduidelijkt Harm dit met een voorbeeld van een gesprekje tijdens het uitlaten van de honden: “Op een dag vertelde Frits dat hij met de boot naar Ameland was overgestoken. Toen ik Frits vertelde dat ik dat zelf een keer te voet had gedaan, werd mijn verhaal niet geloofd en zei hij: “vuile leugenaar!”.” Ze kunnen beiden lachen om de andere voorbeelden die volgen. Hoewel Harm aangeeft dat de directe en ongenuanceerde communicatie van zijn

buurman mensen afschrikt, bidden hij en zijn vrouw Milie regelmatig voor Frits en zijn vrouw Dien.

 

Tijdens het gesprek glinsteren er wat tranen achter de bril van Zuiderduin als de gedachten afdwalen naar zijn inmiddels overleden vrouw: “Het was zo’n mooie, lieve meid, altijd vrolijk, altijd dansen. 58 jaar zijn we samen geweest. Ik ben dankbaar dat ik in de laatste tien jaar dat ze ziek was voor haar heb kunnen en mogen zorgen”. Een bewogen leven met veel zorg, dat zij uitsluitend samen deelden. Als zijn enige echte levensgezel Frits na haar ziekbed

ontvalt, hikt hij tegen de eenzaamheid aan.

 

“Die kerstnachtdienst maakte mij wakker”

In die tijd nodigen Harm en zijn vrouw Milie Frits regelmatig uit om bij hen te komen eten. Als kerst nadert nodigt Harm zijn buurman uit voor de kerstavonddienst, een uitnodiging die Frits in overweging neemt. “Die kerstdienst maakte mij wakker”, duidt Frits als het moment waarop de Heer intrede deed in het hart van de ruwe bolster. Daarna volgen bezoeken aan de zondagsdiensten in Leidsche Rijn en volgt Frits de Alpha cursus. “Ik heb nachten wakker gelegen om alles te overdenken wat er gezegd werd, maar ik ben er.” Harm verifieert wat ‘er’ voor Frits inhoudt. ‘Ja, wandelen met Jezus en leven in de wetenschap dat de Here Jezus voor jou en mij gestorven is!’, zo antwoord Frits. Deze ervaring, maar ook de warmte in de gemeente, hoe echtparen met elkaar en ouders met hun kinderen omgaan, is voor Frits nieuw.

 

Niet altijd zacht

Buren die niet afweten van wat er bij hun buurman Frits van binnen afspeelt zeggen: “Wat is Frits veranderd hè?” Zelf ervaart Frits ook de andere kant van het veranderen: “Ik heb zoveel vragen na een lang leven waarin ik niet geloofde. En dat ruwe, dat moet ik veranderen” verzucht hij.

 

 

Om hulp te bieden aan de vragen die bij Frits leven, voorziet Harm zijn buurman regelmatig van boekjes die hem met een bepaald vraagstuk op weg kunnen helpen. Ook Frits zelf schaft christelijke lectuur aan. In één van die boeken gaat het over ‘herstellen’ en tijdens het lezen spreekt de Heer tot Frits. Hij ervaart de oproep om het contact met zijn zus te herstellen. En zo bezoekt de veranderde Frits na 40 jaar zijn zus om één en ander goed te maken.

 

Tijdens het gesprek komen diverse actuele onderwerpen ter tafel, waar de vrienden meer dan eens van zienswijze verschillen. Als Frits het over de pensioenfondsen heeft laat hij zijn ongenuanceerde mening horen: “Ze stelen van ons, voor mij zijn het dieven!” Met respect voor elkaar en tegelijkertijd elkaar scherpend, probeert Harm zijn buurman door de ogen van Jezus te laten kijken: “De Here Jezus houdt ook van hen! Niet van het gedrag, maar Hij zegt ook tegen hen: “Wil je met mij in het paradijs zijn”. Zo wil ik ook anderen benaderen.” Frits laat het zichtbaar op zich inwerken en onderstreept nog maar eens: “Het gaat niet altijd zacht tussen ons.”

 

Frits is niet de enige die de zegen van de Heer ervaart in deze stap. Harm: “Frits is ook tot zegen van ons. Het sterkt mijn geloof. Frits is een parel bij ons op de kring.” Terugblikkend op een kringavond met lange gesprekken over de Heilige Geest laat Frits zijn visie nog eens kort en bondig horen: “De Heilige Geest is er gewoon en Hij is bij je. Daar hoef je niet zo naar te zoeken. Klaar.”

 

Bidden én wandelen

Deze mooie ongecompliceerde houding is er ook bij Harm als het gaat over evangelisatie. “We wandelen regelmatig met een groepje mensen uit de kerk. Op één van die wandelingen heb ik ook wat mensen uit de buurt met hun hond uitgenodigd. We wandelen gewoon gezellig, er zijn ontspannen gesprekken over wat je zoal doet. Ook als mensen komen eten doen we wat we altijd doen: we bidden en we lezen uit de bijbel. Ze mogen denken: hij is gek. Of ze accepteren je gewoon. En we bidden voor de buurt. Dat moet je blijven volhouden.”

 

Frits heeft zijn keuze gemaakt en op zijn wandelingen met de hond is hij niet meer helemaal alleen. Hij is in gesprek met God. Een God waaraan hij nog veel te vragen en over op te merken heeft. Frits: “Eigenlijk is het onrechtvaardig. Ik ben maar alleen en God is met zijn drieën.” Laat de Heer ons ook daarom als gemeente aan elkaar gegeven hebben.

 

> Terug

 

... voor Frits en Harm

De Rank Utrecht  |  Intranet  |  PrivacyGiften  |

De Rank Leidsche Rijn